Con mala letra

Otra bitácora más en un universo de unos y ceros

Categorías

Entradas anteriores

<Octubre 2018
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
28 29 30 31      

Todas las entradas

Más bitácoras

RDF

Powered by BLOGALIA

copyleft - Luis Javier Tarrío

O ensino do galego e o seu resultado

[Historia publicada orixinalmente o 8 de setembro do 2003]

A pesares do título, esta de aquí non é unha análise sobre o ensino do galego neste país e as consecuencias que trae consigo, ese é traballo para un filólogo. Quedan advertidos :)

Hoxe chegounos ó buzón un folleto de propaganda dunha autoescola do barrio na que nos comenta o doado e barato que é saca-lo carné de conducir con eles. Ademais o texto vén escrito en galego, cousa que me agrada, pero cal sería a miña sorpresa cando leo o seguinte:


Para nós, o alumno e algo máis que un porcentaxe.


A medida que imos lendo a frase chámanos a atención a ausencia dun til no "é", til diacrítico, pero obrigatorio poñelo, de tódolos xeitos. Pero o que en realidade me preocupou foron as dúas últimas palabras: "un porcentaxe".

Nas escolas e institutos de aquí temos unha asignatura chamada Lingua Galega que se imparte dun xeito moi curioso. Parece ser que para aprender a falar galego non fai falla máis que aprender en qué se diferencia este do castelán, e así as clases (e, colectivamente, os cursos) convértense nun compendio de diferencias entre o castelán e o galego, resultando que a maioría das cousas que se din restrínxense unicamente á ortografía.

Por exemplo, todo o que aprove a asignatura terá que saber que voda, covarde e avogado se escriben con uve; harmonía e os seus derivados levan agá (que é o nome que agora ten a que antes, dicíannos, se chamaba hache); os adverbios rematados en -mente nunca levan til; a segunda forma do artigo ten máis excepcións que reglas; as palabras rematadas en ditongo decrecente non se acentúan, excepto "máis"... e así con unha chea de formalismos máis.

Unha das normas que máis se coñece (porque ata che fai gracia dicila) é que "tódalas palabras rematadas en -axe son femeninas agás traxe, garaxe, paxe e personaxe". Sempre nos andan cambiando o xénero da última palabra "personaxe", que un ano tiñamos que aprendela como femenina e o seguinte como masculina, pero iso non é o peor. O peor é, que a pesar desta aprendizaxe do idioma a base de diferenciación do castelán, a xente non se dá por enterada.

Unha porcentaxe, por favor.

2003-10-04 19:12 | 2 Comentarios | Esta historia

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://ljtarrio.blogalia.com//trackbacks/11681

Comentarios

1
De: Manolo García Fecha: 2005-10-18 20:07

Botarlle a culpa ó ensino do galego nos colexios dun folleto de autoescola resulta algo esaxerado. A ortografía non é o único importante, pero evita que escribamos o verbo aprobar de forma incorrecta. Aínda así, algo de razón tes.



2
De: ccc Fecha: 2007-04-16 16:58

mierda putas



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.166.207.223 (59ae0a026b)
Comentario
¿Cuánto es: diez mil + uno?